Opoffering in het huwelijk

Al sprak ik de talen van alle mensen en engelen, had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.

1 Korintiërs 13:1 (NBV)

In het begin van onze huwelijk moest God mij leren dat ware liefde voor Dave voor mij soms betekende dat ik offers moest brengen. Tot op dat moment wilde ik alleen mijn zin krijgen en gedroeg ik mij als de dreunende gong die in 1 Korintiërs 13:1 is genoemd. Liefde is de hoogste vorm van volwassenheid. Het vereist vaak een offer als geschenk. Als liefde van onze kant niet iets van een opoffering vraagt, dan houden we waarschijnlijk niet echt van die persoon. Als er geen opoffering in ons handelen is, reageren we hoogst waarschijnlijk alleen als ze iets aardigs voor ons hebben gedaan, of doen we alleen maar alsof we aardig zijn om controle over hen te hebben. Het is belangrijk te begrijpen dat ware liefde uit zichzelf geeft. Dus je beslissing moet altijd de belangen van je wederhelft op het oog hebben. Wanneer je dat doet, dan geef je vanuit jezelf. Gods verlangen voor een man en vrouw is dat zij elkaar opofferend en onvoorwaardelijk liefhebben. Dit betekent dat je niet altijd je zin krijgt. Maar het goede nieuws is dat, wanneer een man en vrouw hun eigen verlangens opofferen, zij een zegevierend huwelijk hebben!

Kort gebed: Here God, ik wil wandelen in ware liefde in mijn huwelijk. Vandaag neem ik het besluit om niet altijd mijn zin door te drukken, maar bereid ben om offers te brengen voor mijn wederhelft.