Waarom we vragen: "Waarom?"

Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp.

Marcus 9:24 (HSV)

Heb je ooit een tragische situatie meegemaakt waarbij je God vroeg: "Waarom? Waarom gebeurt dit met mij?" Laten we ons één moment voorstellen wat er zou gebeuren als God die vraag daadwerkelijk zou beantwoorden. Zou Zijn uitleg iets veranderen? De gevolgen van de ramp zouden nog steeds bij je zijn, en de pijn zou net zo ernstig zijn als dat het ervoor was. Wat zou je hebben geleerd? Wanneer we God die vraag stellen, denk ik dat we in werkelijkheid vragen: "God, houdt U van mij? Zult U voor mij zorgen in mijn verdriet en pijn? U zult mij niet verlaten, toch?" Is het mogelijk dat, omdat we bang zijn dat God niet echt om ons geeft, we om uitleg vragen? In plaats daarvan moeten we leren te zeggen: "Heer, ik geloof. Begrijpen doe ik het niet, en ik zal waarschijnlijk nooit alle redenen kunnen vatten waarom slechte dingen gebeuren, maar ik weet zeker dat U van mij houdt en dat U bij mij bent - altijd." Ik denk dat er vaak meer geloof nodig is om ergens overwinnend doorheen te gaan, dan ervan te worden bevrijd. Geloof in God en je zult er sterker uitkomen. Kort gebed: God, ik geloof in U, zelfs wanneer de omstandigheden mijn gedachten vullen met twijfels. Help mij te onthouden dat U van mij houdt en in U te geloven, ongeacht wat er gebeurt.