John Guidetti: Een Zweedse held met Rotterdamse bravoure | FCA Short | S01E102

Onder de rook van De Kuip, waar de betonwanden even hard zijn als de stemmen van het legioen, liep op een dag een blonde spits het veld op met meer bravoure dan ervaring. John Guidetti. Geen geboren Rotterdammer, geen sierlijke stylist — maar een jongen die met één schot, één gebaar, en één grijns de harten van Zuid veroverde. Hij was geen cultheld. Hij was een fenomeen.Hij kwam als huurling, maar sprak als aanvoerder. Nog geen minuut gespeeld, al wel zeker: "We worden kampioen." Hij vroeg niet om respect, hij eiste het. Nummer 10? Natuurlijk, zei hij. “Geef me dat shirt.” Hij had nog geen doelpunt gemaakt, maar in zijn hoofd waren de netten al weken aan flarden geschoten. Dat was Guidetti. Onverzettelijk. Ongeduldig. On-Rotterdams snel geliefd.

Zijn hoogtepunt werd een hoofdstuk in de clubgeschiedenis. Ajax op bezoek. De dag dat De Kuip niet zong, maar daverde. Guidetti was ziek, maar zieke spelers scoren geen hattrick tegen Ajax. Hij wel. Een strafschop in de kruising, een intikker uit het niets, een beslissende schuiver langs Vermeer. Drie doelpunten, zes jaar frustratie weggeschoten. Sindsdien stond zijn naam niet meer in het programmaboekje, maar in de marmerlijsten van de club.

Maar zoals elke held kent ook hij zijn schaduwzijde. Geen afscheid op zijn voorwaarden. Voedselvergiftiging, revalidatie, gemiste toernooien. Toch was zijn laatste groet in de Kuip geen aftocht, maar een ereronde. Sjaal om, vlag in de lucht, gedragen op de schouders van de mensen voor wie hij, in veel te weinig wedstrijden, alles was.

Twintig goals in drieëntwintig duels. En een erfenis die geen cijfers nodig heeft. Sommige spelers komen voor even, anderen blijven voor altijd. Guidetti kwam als huurling, maar vertrok als held. En helden, die vergeten ze niet in Rotterdam.

In de podcast verwijzen we naar:

Zijn hattrick in De Klassieker: https://www.youtube.com/watch?v=Z1HJ-l48d-U

See omnystudio.com/listener for privacy information.